Verhalen en muziek: Marjolein Meijers en Bob Fosko
Script: Dick van den Heuvel
Muzikanten: Walter Kuipers, Onno Kuipers
Techiek: Bernard Jussen
Regie: Eva Bauknecht
Grafische Vormgeving: Johanna Baptist
Foto: Kees Tabak
"Opgevoerd" is de titel van het programma, waarmee Marjolein Meijers De Berini's nieuw leven inblaast. Ruim 5 jaar na het afscheid. Het begon weer te kriebelen. Hans Kemeling, beter bekend als Harrie, heeft een definitieve keuze gemaakt voor een rol achter de schermen. Meubel- en decormaker. En in Bob Fosko vond Marjolein een nieuwe partner om gezamenlijk door de snoeptrommel van de mooie muziek te schuimen. Er bleek een opvallende en veelbelovende, gezamenlijke interesse. Voor Fosko, naast zanger ook acteur, is de combinatie ideaal.
Het verhaal.
Op een koude nacht staat er plotseling een vrachtwagenchauffeur op de stoep. Hij belt aan bij Annie. Of ie even zijn handen mag wassen. Terwijl hij wacht op een onderdeel, praten ze. Hij is, als huis- tuin- en keuken psycholoog en actief luisteraar van Talk Radio zeer benieuwd naar het leven van Annie. En Annie, de gastvrijheid zelve, heeft maar weinig zin om te praten over haar verleden… Maar wat moet die man met die zwarte handen van haar? Het leidt tot intieme, maar ook verwarrende en bizarre gesprekken. Lichtvoetig, direkt en geestig, afgewisseld door prachtige muziek. Na veel peuteren en gissen, raakt Bob uiteindelijk de essentie van haar teruggetrokken leventje ergens in de polder. En begrijp je ook waarom hij niet meer weg wil....
De muziek.
In tegenstelling tot eerdere voorstellingen van de Berini's zitten er, naast eigen geschreven stukken, ook een aantal nederlandstalige bewerkingen van bekende en traditionele songs uit Folk, Country en Blue Grass. Veel snaren, accordeon, en (mond) harmonica in Opgevoerd. De ver/hertalingen en arrangementen van de liedjes zijn als vanouds van Marjolein.
Marjolein Meijers speelt Contrabas en Gitaar, zingt en schrijft de liedjes. Studeerde Gitaar aan het Rotterdams Concervatorium en werkte als bassiste in o.a het Russisch Staatscircus. Zij is op eigen kracht theatermaker geworden. Zij is de bedenkster en oprichtster van het theaterduo 'De Berini's'. Dat duo heeft bijna 25 jaar bestaan en alle grote zalen van Nederland bespeeld. In 2005 gestopt en nu in 2010 herneemt zij de formule samen met theatermaker en acteur Bob Fosko . Ook speelt zij nu al weer 10 jaar samen met Neerlands beste hertaler Jan Rot in het duo 'An en Jan', die inmiddels ook al weer 7 programma's op hun naam hebben staan.
Bob Fosko maakt vanaf eind jaren '70 nederlandstalige popmuziek wat uitmondde in landelijke bekendheid met De Raggende Manne (1987/1999). Hij acteerde in veel bekende Nederlandse televisieserie's, is muziekproducer, schrijver en ideeën-man. Vanaf 2000 was hij regelmatig te zien in de schouwburgen met "A tribute to the Bluesbrothers", "De Jantjes" en als Alfred P Doolittle in "My Fair Lady". In 2009 speelde hij een overspannen vader in de muziekvoorstelling "Ik wil alles". Regie: Dick Hauser. De laatste jaren is Bob regelmatig in het theater en op poppodia te zien met De Groep Fosko. Tevens is hij al bijna 10 jaar verantwoordelijk voor de muziekprodukties van de SP.
Walter Kuipers is de Viool-, Mandoline-, Bouzouki-, Doedelzak-specialist van de groep. Hij speelde oa. bij Peter Blanker, Fred Piek (Fungus), Grant en Forsythe en Eaden. Hij speelde vanaf 1999 bij 'De Berini's'. Hij speelde 2 theaterseizoenen mee in de band van Het theaterduo 'An en Jan' (Jan Rot en Marjolein Meijers); 'An en Jan gaan Landelijk' (country) en De Palingvissers (Klassieke aria's uit opera hertaald en in een klassiek verhaal gevat). Ook bij de nieuwe Berini's met Bob Fosko, is hij weer van de partij.
Onno Kuipers is Accordeon- en Trekzak-virtuoos. Hij speelde oa. in 'Louisiana Radio' en de '4toze Matroze' en bij de Ierse zanger Danny Guinan. Speelde met Marjolein in het laatste programma van de Berini's en in 'Solex' (de eerste solo van Marjolein) en in de 'De Palingvissers' van Jan Rot. Verder vaak te vinden op Ierse sessies en overal waar men een hele goeie accordeonist kan gebruiken. Zowel Walter als Onno spelen nog regelmatig met de Ierse zanger- gitarist Paul Martin, als De Twangmen.
Dick van den Heuvel schrijft sinds 1999 de verhalen van De Berini's op om er zo theatervoorstellingen van te kunnen maken. Hij schrijft scripts voor series als "De Co-assistent", "Van Speijk" en "Russen". Voor theater bewerkte hij Heleen van Royen's "De Gelukkige Huisvrouw" en schreef hij de musicals "Dromen zijn bedrog" en "Dusty, You Don't Have To Say You Love Me".
Eva Bauknecht is theaterregisseur en haar werkveld beslaat het brede spectrum van (amateur)toneel tot cabaret en van mime tot poppen,- en muziektheater. Ze heeft o.a. gewerkt aan de voorstellingen van TG Winterberg, Theatergroep Flint, Toneelgroep Rethorica, Rick de Leeuw, Maarten van Roozendaal, Geert Hautekiet, De Grens, Kando, Corrie van Binsbergen, Lucretia van der Vloot, Beatrice van der Poel, Roy Aernouts en aan diverse Paradevoorstellingen.
De Berini's - 'Opgevoerd'. Het zal nog wel even wennen blijven.
door: Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P
Toen de Berini's uit elkaar gingen omdat Hans Kemeling besloot voor een andere beroepsuitoefening te kiezen, leek het tijdperk Berini's definitief tot een eind gekomen. Maar Marjolein Meijers besloot toch de handdoek op te pakken en door te gaan, waar het programma Opgevoerd het resultaat van is. Zonder Hans maar mèt Bob Fosko, wat wel even wennen is.
Annie (Marjolein Meijers) heeft zich teruggetrokken in een hutje op de hei omdat ze zich tijd wil gunnen om na te denken. Ze is vergezeld door Walter en Onno Kuipers; de twee Multi-instrumentalisten. Als ze gedrieën wat muziek zitten te maken valt Bob (Bob Fosko) binnen. Bob heeft autopech met zijn vrachtwagen en vraagt of hij even mag binnenkomen. Hij belt voor een onderdeel en moet wachten op een telefonische reactie.
Hij draalt wat, wast zijn handen en gaat na enige aarzeling zitten. Annie is zeker niet gastvrij en behandelt hem in eerste instantie erg bits. Toch begint Bob zich steeds meer op z'n gemak te voelen en begint zelfs mee te zingen en te dansen op de voor Fosko zo herkenbare hoekige manier. Met enige reserves komt het gesprek tussen Annie en Bob op gang en langzamerhand worden er steeds meer zaken duidelijk. Waarom Annie hier in het hutje op de hei zit en wat Bob de duistere nacht in dreef met zijn vrachtwagen.
In Opgevoerd zien we geen verheven verhaal met diepgang, maar wel een verhaal dat hout snijdt, met een licht moraliserende boodschap. De sterkste troeven in de programma's van de Berini's blijven de liedjes, veelal geschreven of vertaald door Marjolein Meijers. Mooie melodieën, variërend van Keltisch tot cajun en van rock 'n roll tot ballades. Bob Fosko schittert met zijn lied 'Daar waar m'n wielen gaan' en Annie heeft haar mooiste lied ooit gezongen: 'Moeder dronk haar wijntje'. Dit is een prachtige vertaling van een oorspronkelijk nummer van Loudon Wainwright III.
Het zal altijd bij de Berini's op de eerste plaats om de muziek gaan, en daarna pas om het verhaal. Dat moet zeker zo blijven.
Marjolein Meijers en Bob Fosko als De Berini’s met Opgevoerd
door: Edith Bronkhorst
De Berini’s De Berini’s? Dat zijn toch Annie en Harrie uit de Rotterdamse Almondestraat? Nee, dat wáren de Berini’s van Marjolein Meijers en Hans Kemeling tot 2006.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw was ik eens op een expositieopening op de twee aaneengeklonken binnenvaartschepen De Scheepjes in het centrum van Rotterdam. Ik liep tegen een manspersoon aan, een opvallend type in deze kunstzinnige omgeving………… Later bleek deze man onderdeel van een artiestenduo te zijn en die avond maakte ik kennis met De Berini’s op een manier die ik niet snel meer zou vergeten. Een avond vol gelach, muzikaal genieten en overpeinzingen volgde. Het duo zou nog vele voorstellingen samen maken.
Na 2006 scheidden de wegen van Marjolein en Hans zich. Hans leidt nu een leven achter de schermen. Schrijfster, muzikante en actrice Marjolein besloot met het soloprogramma Solex verder te gaan. Ook werkte ze nog samen met Jan Rot aan muzikale projecten in het duo An en Jan.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Marjolein miste het concept van De Berini’s: mooie verhalen, levenslessen en inkijkjes in iemands leven geïllustreerd met aanstekelijke muziek.
Bob Fosko, acteur en muzikant bekend van onder andere de Raggende Manne, De Groep Fosko en als musicalacteur, liet zich strikken om de traditie voort te zetten. Echter wel een traditie in een nieuw jasje gestoken. Waar eerst Marjolein de grote leider was, is de voorstelling nu veel meer een product van samenwerking tussen scriptschrijver Dick van den Heuvel, regisseuse Eva Bauknecht, Marjolein en Bob. Wat ongewijzigd is gebleven, is de begeleiding door de muzikanten Walter Kuipers en Onno Kuipers. Annie en Harrie zijn nu Annie en Bob, een Rotterdams-Amsterdamse samenwerking!
Het verhaal
Annie woont niet meer in Rotterdam in de Almondestraat en vormt ook geen echtpaar meer zoals vroeger samen met haar ‘Har’. Ze woont nu teruggetrokken in de polder.
Op een koude nacht staat er plotseling een vrachtwagenchauffeur op de stoep. Hij belt aan bij Annie. Of ie even zijn handen mag wassen. Terwijl hij wacht op een onderdeel, praten ze. Hij is, als huis- tuin- en keuken psycholoog en actief luisteraar van Talk Radio zeer benieuwd naar het leven van Annie. En Annie, de gastvrijheid zelve, heeft maar weinig zin om te praten over haar verleden… Maar wat moet die man met die zwarte handen van haar?
Het leidt tot intieme, maar ook verwarrende en bizarre gesprekken. Lichtvoetig, direct en geestig, afgewisseld met prachtige muziek. Na veel peuteren en gissen, raakt Bob uiteindelijk de essentie van haar teruggetrokken leventje ergens in de polder. En begrijp je ook waarom hij niet meer weg wil....
De muziek
In eerdere voorstellingen draaide alles om eigen geschreven stukken. Dit keer horen we ook Nederlandstalige bewerkingen van bekende en traditionele songs uit Folk, Country en Blue Grass. Voor deze bewerkingen is Marjolein verantwoordelijk. Een diversiteit aan instrumenten wordt bespeeld: contrabas, gitaar, viool, mandoline, trekzak, accordeon, doedelzak en mondharmonica. Hieruit blijkt de ervarenheid van de vier artiesten op het podium. Walter Kuipers en Onno Kuipers hebben hun sporen reeds verdiend met eerdere begeleiding van de ‘oude’ Berini’s, optredens als De Twangmen en andere muzikale klussen. Marjolein en Bob laten zich ook niet kennen en nemen verschillende instrumenten ter hand.
Wat zien en horen we?
Bij deze première in Het Isalatheater in Capelle a/d IJssel zien we een mengeling van muziek en soms verwarrende gesprekken. Tragisch en komisch tegelijk. Twee mensen die absoluut het goede in het leven willen, maar soms niet de juiste weg naar dat goede weten te kiezen. Bob legt Annie het vuur na aan de schenen, blijft aandringen met vragen waar Annie niet van gediend is.
Ik wacht op iets wat gaat komen en volgens mij wacht jij op iets wat niet gaat komen.
Jij woont hier niet, dit is tijdelijk!
Bob maakt zich regelmatig kwaad over grote en kleine maatschappelijke ergernissen en op den duur maakt Annie zich samen met hem kwaad. Ondertussen blijft Bob bij Annie wroeten om meer te weten te komen.
Dus je wacht niet? Want het komt toch niet! Jij moet toch op iets wachten?
Iederéén wacht op iets.
De overrompelende Bob komt achter de tegenstribbelende Annie aan, met wisselend resultaat. De hier en daar indringende dialogen worden afgewisseld met liedjes die soms grappig, dan weer nostalgisch of poёtisch zijn. De teksten zijn sterk en klemmen haarvast in de melodieën.
Waarom zit jij alles te verzieken?
Zonder gevoel voor romantiek…
De twee onbekenden vinden zich in de muziek. Waar de eenzame vrouw twee muzikanten ‘bij de vuilcontainer gevonden’ heeft en Bob zijn muziek altijd in de vrachtwagen maakt, zo voegen ze in de stille polder hun liedjes en gedachten samen. Liedjes van verlangen, een zoektocht naar roots, idealen en nostalgie, klinken in de lange nacht waarin ze wachten op het vrachtwagenonderdeel voor Bob.
Til me hoog
Draai me rond
Zeg me snel dat alles goedkomt
Als ik opkijk naar jou
En jij kijkt naar mij
Zeg me dat ik heb gedroomd
Er is een naadloze overgang tussen spel en muziek. In de lange nacht komen ze steeds dichter bij elkaar en leggen ze vingers op de zere plekken. Levensvragen en humor komen voorbij.
Marjoleins soepele stem klinkt als altijd weer even helder als ze haar liedjes met zichtbaar plezier ten gehore brengt. Ook de grap wordt niet vergeten in bijvoorbeeld de tekst Ja, dat is Theo, onze tweedehands Beo en zelfspot klinkt als Bob enkele malen opmerkt nog nooit van de Bertolli’s te hebben gehoord: Berini’s? Zegt me niks!
Bob lijkt met een vanzelfsprekend gemak te spelen, zit lekker in zijn vel en staat als een huis. Hij spreekt zijn tekst niet uit, hij ís de tekst: hier staat geen artiest, maar een mens te zingen.
De Berini’s zijn de Berini’s niet meer…….Wie oude tijden wil zien herleven, komt bedrogen uit: Bob is Hans niet. Opgevoerd is echter het kijken meer dan waard. De gehele voorstelling door is treurigheid vermengd met humor en de toeschouwer blijft aan het eind achter met een gevoel van hoop.
ROTTERDAM - Het Rotterdamse theaterduo De Berini's keert terug, zij het niet in originele samenstelling.
Marjolein Meij- ers alias Annie is wederom van de partij, maar de plek van Harrie, oftewel Hans Kemelings, wordt ingenomen door een grote verrassing: ras-Amsterdammer Bob Fosko.
In 2006 nam het kibbelende liefdespaar Annie en Harrie de Bruin uit de Rotterdamse Almondestraat afscheid van de Nederlandse podia. Hans Kemeling begon een eigen timmerbedrijf, Marjolein Meijers bleef optreden, onder anderen met Jan Rot. Toch bleven De Berini's door haar hoofd spoken. ,,Het concept met toneel en muziek is te mooi om weg te gooien. Bovendien past het heel erg bij mij.''
Dus keek ze uit naar een nieuwe partner en stuitte op muzikant, acteur en SP-lid Bob Fosko. ,,Hans was altijd heel erg in politiek geïnteresseerd, Bob gaat daar nog veel verder in. Hij is een soort geëvalueerde Harrie. Bovendien is Bob leuk brutaal en lekker grof zonder lomp te zijn. Hij is heel oorspronkelijk.''
Het klikt tussen beiden, zegt Marjolein. Maar of ze op het podium een liefdespaar worden? ,,Bob is gewoon Bob. Hij is geen nieuwe Harrie. Maar ik wil niet te veel verklappen. Hoe groter de verrassing, des te meer mensen er komen kijken. Bovendien zijn we nog aan het schrijven. En in de voorbereidingen is onze samenwerking al spannend.''
Vaststaat dat Amsterdammer Bob niet gaat proberen een Rotterdammer te zijn. ,,An en Bob staan dicht bij wie we echt zijn. In die zin is het een echt vervolg op de oude Berini's. Hans en ik werden in de loop der jaren steeds meer onszelf. De pruik verdween en de verhalen werden steeds autobiografischer. Daar borduren we op voort. We gaan geen fantasieverhaal neerzetten.''
Wat Hans Kemeling ervan vindt dat de Berini's nieuw leven wordt ingeblazen? ,,Hij vindt het prima,'' zegt Marjolein. ,,Hij was er klaar mee. Wilde nog altijd een eigen timmerbedrijf beginnen en dat heeft hij gedaan.'' Of hij de nieuwe decors gaat maken? ,,Ik weet het niet. Zover zijn we nog niet, maar het zou best kunnen.''
De nieuwe Berini's staan vanaf 2010 in de theaters. De première van de show De Berini's opgevoerd is op 2 april in het Isala Theater in Capelle aan den IJssel.
