terug naar De Berini's
"Naadje van de Kous" (1989-1992)
Met: Marjolein Meijers en Hans Kemeling
Tekst: Marjolein Meijers, Pieter van Empelen, Hans Kemeling
Regie: Pieter van Empelen
Muziek: Marjolein Meijers
CD en Video hoesontwerp: Paul van der Kuil
Decorbouw: Hans Kemeling
Geluid: Peter Heiden
Licht en lichtontwerp: Paul van der Kuil
Ontwerp CD-hoes: Paul van der Kuil
Het zaallicht dooft, op het podium staat Annie in trouwjurk.
"Wit, ik was in het wit vandaag", zingt ze en we horen hoe ze op het allerlaatste moment toch voor Harrie gekozen heeft.
We krijgen een sterren duo met sleetse plekken te zien en horen.
De vrouw die 'solo' zal gaan; de man die zich ook wel redt (ik was laatst in de Smitshoek voor een optreden en toen zei die man; "Har, je moet beslist nog'ns terug komen").De hele tragedie van het leven trekt aan ons voorbij; van kinderloos tot aan onvervulde dromen, vertaald in muziek.
Onderweg om bekend te worden.
Ik droomde van een huis met airconditioning
Ik droomde van een bad en open haard
Ik droomde van een hand met een verlovingsring
Ik droomde van een villa met een paard
refrein:
Onderweg om bekend te worden
is een hele lange reis
onderweg om bekende te wezen
over water, over land, over lucht en over ijs
Ik hoopte op een auto met een telefoon
Ik hoopte op een kleedhok met wc
Ik hoopte op een optreden met vooraf loon
Ik hoopte op een keuken met tv
refrein
Ik wacht nog op een gala naast een grote naam
Ik wacht tot iedereen in mij gelooft
Ik wacht tot al m'n wensen in vervulling gaan
Ik wacht tot alle lichten zijn gedoofd
refrein (4x)
De uiteindelijk laatste snabbel (we kijken vanuit de coulissen mee), loopt uit op de onvermijdelijke verzoening; twee mensen die niet met en niet zonder elkaar kunnen, blij om tot elkaar veroordeeld te zijn.
terug naar boven
terug naar De Berini's
POTSIERLIJK
Annie is een serpent in een zelfgemaakte bloemetjesjurk. Een figuur als een breinaald en een tong als een stiletto. Harrie is traag , dom en smoezelig. Wat ooit een fiere kuif was, loopt nu in ranzige strengen over een kalend schedeldak. Zielig is het sleutelwoord.
Annie en Harrie noemen zich de Berini's. De naam werd ontleend aan een type brommer dat in de jaren vijftig en zestig bijzonder populair was, een tijd waarin het duo grotendeels is blijven steken.
Annie kweelt een smartlap over een witte bruidsjurk en de spanning is te snijden.
Hier is iets bijzonders aan de hand. Wanneer Harrie opkomt wordt
hij op gênante wijze verbaal onder de planken geschoffeld. Harrie is een schijtebak, een klein kereltje met een 'ukelul'. Als zij samen het lied 'Als jij zou durven' zingen, wordt het mij opeens duidelijk.
De Berini's zijn artiesten, dit zijn mensen 'uit het vak'. Je kunt cabaretprijzen winnen, intellectuele teksten uitspreken, maatschap-pijkritisch zijn of jezelf als poëet verkopen . Maar dat alles maakt je nog geen artiest.
De Berini's zingen Nederlandse teksten op nummers van onder anderen Chuck Berry, Al Jarreau en The Beach Boys en begeleiden zichzelf potsierlijk op ukelele en contrabas. Zij geven een rake schets van de jaren vijftig en etaleren hun relatie problemen.
Om Harrie blijf je lachen, want hij is 'natuurleuk'. Zijn getuite lippen,
tot rimpels samengeknepen ogen en gestoorde motoriek werken aanstekelijk.
Een Rotterdammer zou het zó zeggen: "De Berini's? Hartstikke kek!
Door Ruud Meijer - Algemeen Dagblad - 16-05-'89
terug naar boven
terug naar De Berini's
